زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست

و دلم بس تنگ است

بی خیالی سپر هر درد است

باز هم می خندم

آنقدر می خندم

تا غم از رو برود

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همینجاست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا خراب است بخند

آن خدایی که تو تنها خواندیش

به خدا مثل تو تنهاست بخند

برای دوست خوب و فرهیخته و فرزانه م آقای رامین